het wordt weer tijd
Door: Wim en Marjorie
02 Juli 2016 | Spanje, Vigo
Om weer wat van ons te laten (horen) lezen.
Voor ons was het wel weer enerverende tijd geweest. Na al die mijltjes die we gevaren hebben moest het er toch een keer van komen om de Seagull haar huidje schoon te maken.
In de rubberboot gewapend met de poets machine en Commandant, zijn we haar te lijf gegaan.
Na een hele dag gepoetst en gewassen te hebben kon je goed het resultaat zien, ze had echt een jasje uit getrokken!!l
De Volgende dag heb ik samen met eendere zeiler waar we samen mee op varen, de Windpilot 15cm om hoog gehaald, dat is onze windvaan besturing. Daar waren we ook een hele tijd mee bezig.
Maar na gedane arbeid werd er toch nog gezellig een glaasje gedronken.
Ook zijn we weer op de harlytrapson gestapt en van de omgeving te genieten.
Doch ditmaal zonder ongelukken!!
Alleen hoorde ik Marjorie roepen ik heb een lekke band, ik riep haar terug ik ga hulp halen!!!
Nu dan maar vol gas naar de haven, dat betekent assit 5 op het stuur, met gevolg dat de fiets met een gang van 35 km naar de haven stoof.
Daar vond ik de haven meester en die stapte gelijk in zijn auto.
Samen met mij de route terug gereden....... maar geen Marjorie te zien!!!!
Langzaam terug gereden en nog eens goed kijken....... Nee niet ziet!!!
De haven meester had zijn hand marifoon bi jzich en riep zijn collega op om te vragen of dat hij Marjorie gezien had. En wat hoor ik als antwoord........ de stem van Marjorie. Ik ben mijn man kwijt die is door glas gereden en heeft een lekke band.
Ik antwoorden haar ik ben bij de havenmeester in de auto en was jou aan het zoeken.
Gelukkig eind goed al goed.
Daarna zijn we nog een paar keer wezen fietsen, en Marjorie winkeltjes kijken !!!
Het zat me niet lekker dat het radar niet werkt en ook niet dat mijn AIS signaal niet te zien was op Maritiem traffic. Ook hier in de buurt gevraagd of dat mijn signaal zicht baar was. NEE DUS!!
Antenne kabel vernieuwd maar dat was ook geen succes.
En het RADAR????? die is gehemeld!!! de printplaat in de doom was geoxideerd.!!! daar moet dus een nieuwe voor komen, uit het nood potje.
Nu bleek ook dat de diepte meter het heeft begeven!!! geen getal meer maar streepjes!!
We zijn nu aan het uitzoeken of dat het de meter is of dat het de zender is die onder de boot zit.
Voor het geval dat de diepte meter kapot is en het een paar weken duurt voor dat het weer terug is van garantie, heb ik een lood lijn klaar gemaakt zodat ik toch weet hoe diep het is als ik voor anker ga.
Dus al met al is het deze keer heel veel pech en veel klussen ge weest. Ik hoop de volgende door gang meer leuker dingen kan vertellen.
Wim en Marjorie
It is time to hear something again
For us it was again an exciting time. After all those miles we have sailed,,it has never the less come to time to clean the hull of the Seagull.
The dinghy armed with polisher with Commandant we started to clean the hull. After a whole day of polishing, you could see the results, spick and span clean1!!!!!
The next day I fixed the Windpilot 15cm higher, with a sailing friend. We were also working a long time with it.But the operation was sucessful.
But after working we drank a good glass of Spanish wine!!!
Also, we again went on our bikes to explore the surroundings.
But this time with no accidents !!
Only I heard Marjorie I got a flat tire, I called back to her,I'll help !!!
Now just full speed to the port, which means no.5 on the steering wheel, with the result that I rode 35 km. Back to port.
There I found the harbor master and stepped right into his car.
Together we drove the route back again....... but did not to see Marjorie !!!!
Slowly drove back and still looked good ....... Did not see her !!!
The port master had his hand radio with him and called on his colleagues to ask if he had seen Marjorie. And what did I hear in response ........ voice ofMarjorie. I lost my husband who rode over glass and now has a flat tire.
I answer her I am with the harbor master in the car and were searching for you!!!!
Luckily that ends well.
Then we have biked a couple of times and Marjorielooked for shops to buy new jeans.
It was not a nice time since the radar doesn't work, nor our AIS signal was not seen on maritime traffic. Again, ask around if my signal was seen, but the answer was no. Together with Majorie
renewed the aerial cable but that was not a success.
And RADAR ????? which is dead!!! the board in the doom was oxidized. !!! there must come a new one and pay out of the emergency funds.
Also showed that the gauge was gone !!! not a number anymore but dashes !!
We are now trying to figure out whether it's the meter or that it is the transmitter located under the boat.
In the event that the gauge is broken it takes a few weeks for the return of a warranty, I have found a method to measure the depth, so we know how deep it is to go to anchor .
So all in all, this time a lot of bad luck and a lot of jobs to do . I hope by the next time we can tell more enjoyable things.
Wim and Marjorie
Voor ons was het wel weer enerverende tijd geweest. Na al die mijltjes die we gevaren hebben moest het er toch een keer van komen om de Seagull haar huidje schoon te maken.
In de rubberboot gewapend met de poets machine en Commandant, zijn we haar te lijf gegaan.
Na een hele dag gepoetst en gewassen te hebben kon je goed het resultaat zien, ze had echt een jasje uit getrokken!!l
De Volgende dag heb ik samen met eendere zeiler waar we samen mee op varen, de Windpilot 15cm om hoog gehaald, dat is onze windvaan besturing. Daar waren we ook een hele tijd mee bezig.
Maar na gedane arbeid werd er toch nog gezellig een glaasje gedronken.
Ook zijn we weer op de harlytrapson gestapt en van de omgeving te genieten.
Doch ditmaal zonder ongelukken!!
Alleen hoorde ik Marjorie roepen ik heb een lekke band, ik riep haar terug ik ga hulp halen!!!
Nu dan maar vol gas naar de haven, dat betekent assit 5 op het stuur, met gevolg dat de fiets met een gang van 35 km naar de haven stoof.
Daar vond ik de haven meester en die stapte gelijk in zijn auto.
Samen met mij de route terug gereden....... maar geen Marjorie te zien!!!!
Langzaam terug gereden en nog eens goed kijken....... Nee niet ziet!!!
De haven meester had zijn hand marifoon bi jzich en riep zijn collega op om te vragen of dat hij Marjorie gezien had. En wat hoor ik als antwoord........ de stem van Marjorie. Ik ben mijn man kwijt die is door glas gereden en heeft een lekke band.
Ik antwoorden haar ik ben bij de havenmeester in de auto en was jou aan het zoeken.
Gelukkig eind goed al goed.
Daarna zijn we nog een paar keer wezen fietsen, en Marjorie winkeltjes kijken !!!
Het zat me niet lekker dat het radar niet werkt en ook niet dat mijn AIS signaal niet te zien was op Maritiem traffic. Ook hier in de buurt gevraagd of dat mijn signaal zicht baar was. NEE DUS!!
Antenne kabel vernieuwd maar dat was ook geen succes.
En het RADAR????? die is gehemeld!!! de printplaat in de doom was geoxideerd.!!! daar moet dus een nieuwe voor komen, uit het nood potje.
Nu bleek ook dat de diepte meter het heeft begeven!!! geen getal meer maar streepjes!!
We zijn nu aan het uitzoeken of dat het de meter is of dat het de zender is die onder de boot zit.
Voor het geval dat de diepte meter kapot is en het een paar weken duurt voor dat het weer terug is van garantie, heb ik een lood lijn klaar gemaakt zodat ik toch weet hoe diep het is als ik voor anker ga.
Dus al met al is het deze keer heel veel pech en veel klussen ge weest. Ik hoop de volgende door gang meer leuker dingen kan vertellen.
Wim en Marjorie
It is time to hear something again
For us it was again an exciting time. After all those miles we have sailed,,it has never the less come to time to clean the hull of the Seagull.
The dinghy armed with polisher with Commandant we started to clean the hull. After a whole day of polishing, you could see the results, spick and span clean1!!!!!
The next day I fixed the Windpilot 15cm higher, with a sailing friend. We were also working a long time with it.But the operation was sucessful.
But after working we drank a good glass of Spanish wine!!!
Also, we again went on our bikes to explore the surroundings.
But this time with no accidents !!
Only I heard Marjorie I got a flat tire, I called back to her,I'll help !!!
Now just full speed to the port, which means no.5 on the steering wheel, with the result that I rode 35 km. Back to port.
There I found the harbor master and stepped right into his car.
Together we drove the route back again....... but did not to see Marjorie !!!!
Slowly drove back and still looked good ....... Did not see her !!!
The port master had his hand radio with him and called on his colleagues to ask if he had seen Marjorie. And what did I hear in response ........ voice ofMarjorie. I lost my husband who rode over glass and now has a flat tire.
I answer her I am with the harbor master in the car and were searching for you!!!!
Luckily that ends well.
Then we have biked a couple of times and Marjorielooked for shops to buy new jeans.
It was not a nice time since the radar doesn't work, nor our AIS signal was not seen on maritime traffic. Again, ask around if my signal was seen, but the answer was no. Together with Majorie
renewed the aerial cable but that was not a success.
And RADAR ????? which is dead!!! the board in the doom was oxidized. !!! there must come a new one and pay out of the emergency funds.
Also showed that the gauge was gone !!! not a number anymore but dashes !!
We are now trying to figure out whether it's the meter or that it is the transmitter located under the boat.
In the event that the gauge is broken it takes a few weeks for the return of a warranty, I have found a method to measure the depth, so we know how deep it is to go to anchor .
So all in all, this time a lot of bad luck and a lot of jobs to do . I hope by the next time we can tell more enjoyable things.
Wim and Marjorie
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
